LOVE WHETHER WHAT EVER

پيش خودم دل بستم و بهش نگفتم حرفمو

حتي نگام عاشقش باز نشکست طلسممو

خواستم بگم هر چي که هست، مهر سکوتم نشکست

بغض گلومو باز گرفت، من کم شدم اون ننشست

راستش زبونم بند اومد ، بختک جوباجو سايه کرد

رفت و خلا منو گرفت ، من موندم و سکوت و درد

هر چي تو فکرم بود ، نبود خالي شدم از کلمه

خواستم که راحتم کنه ، خسته شدم يه عالمه

شايد يه لحظه ي ديگه فرصت عاشقي بشه

دوباره يه شانس ديگه شانس شقايقيم باشه

شايد يه جايي فرصتي لحظه مجالمون بده

گفتني رو بايد بگم گريه اگر امون بده

نوشته شده توسط میلاد در 85/11/22 ساعت 12:49 | لینک ثابت |